Ζωντανή μουσική στην Αθήνα: οι 10 καλύτεροι συναυλιακοί χώροι

Λάτρεις της τζαζ, της ροκ, της ποπ, της χάουζ μουσικής –η Αθήνα έχει να επιδείξει ποικίλους κλειστούς και ανοιχτούς συναυλιακούς χώρους για κάθε γούστο! Ας δούμε τους 10 δημοφιλέστερους προορισμούς για όσους επιλέγουν να δουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες ζωντανά.

  • Μέγαρο Μουσικής Αθηνών: μεγαλοπρεπές, υπερσύγχρονο, κέντρο πολιτισμού. Φιλοξενώντας συναυλίες κλασσικής και έντεχνης μουσικής, αποτελεί σταθμό στη μουσική ζωή της πόλης.
  • Ωδείο Ηρώδου Αττικού: με 2.000 χρόνια ιστορίας, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από τη σκηνή του, με φόντο την Ακρόπολη, έχουν περάσει ιερά τέρατα της εγχώριας και διεθνούς βιομηχανίας.
  • Terra Vibe Park: βρίσκεται στη Μαλακάσα Αττικής, και αποτελεί τον μεγαλύτερο ανοιχτό συναυλιακό χώρο στην Ελλάδα. Φιλοξενεί το Rockwave, το σημαντικότερο φεστιβάλ της χώρας, αλλά και διάφορες ακόμη εκδηλώσεις. Στη σκηνή του ανεβαίνουν κάθε χρόνο καταξιωμένοι καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής βιομηχανίας.
  • Gagarin 205: πολυχώρος που λειτουργεί στο κέντρο της Αθήνας, και φιλοξενεί τακτικά μεγάλα ονόματα της μουσικής. Φημίζεται για τη διοργάνωση ροκ και μέταλ συναυλιών, και κάθε μουσικόφιλος που… σέβεται τον εαυτό του το έχει επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά!
  • Fuzz Club: λίγο πιο έξω από το κέντρο της πόλης, αποτελεί σημείο αναφοράς σε ό,τι αφορά τη ροκ και εναλλακτική μουσική σκηνή.
  • Κύτταρο Live Club: λειτουργώντας από το 1970, και έχοντας αλλάξει πολλά πρόσωπα, αποτελεί ορόσημο στη μουσική ζωή της πόλης. Κορυφαίοι Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες που εκπροσωπούν όλο το φάσμα της μουσικής έχουν φιλοξενηθεί στον χώρο του.
  • An ClubAn Club: μικρό αλλά θαυματουργό! Εδώ και τρεις δεκαετίες, υποδέχεται στα Εξάρχεια κορυφαίους καλλιτέχνες της ροκ και μέταλ σκηνής, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία σε νέες και ανερχόμενες μπάντες να μαγέψουν το κοινό.
  • Half Note Jazz Club: ξακουστό στέκι εδώ και 30 χρόνια. Μουσικές από όλον τον κόσμο, με έμφαση στην τζαζ, την μπλουζ, τη φάνκι και την έθνικ.
  • Τεχνόπολις: σε μια από τις πιο πολυσύχναστες γωνιές της πόλης, συμμετέχει ενεργά στα μουσικά δρώμενα μέσω της διοργάνωσης ποικίλων φεστιβάλ και συναυλιών όλων των μουσικών ειδών.
  • Θέατρο Λυκαβηττού: υπαίθριο θέατρο σε πανέμορφη τοποθεσία στην καρδιά της Αθήνας. Φιλοξενεί πλήθος συναυλιών, κινούμενο κυρίως σε πιο «ήρεμους τόνους».

Προς όλους τους φιλόμουσους: αν είστε λάτρεις των συναυλιών, επισκεφθείτε έναν από τους παραπάνω χώρους, και απολαύστε… ανεύθυνα!

Read More

Κλασική και ελληνική παραδοσιακή μουσική σε παρτιτούρες

Οι παρτιτούρες, είτε χειρόγραφες είτε εκτυπωμένες, αποτελούν μια μορφή μουσικής σημειογραφίας στην οποία τα διάφορα συνθετικά στοιχεία ενός μουσικού έργου (μελωδίες, ρυθμοί, συγχορδίες) γράφονται πάνω σε πεντάγραμμο με τη χρήση μουσικών συμβόλων. Χρησιμοποιούνται ευρέως σε κάποια είδη μουσικής, και λιγότερο σε άλλα.

Τα ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια, μολονότι υπέστησαν δεκάδες αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου μέχρι να πάρουν την τελική τους μορφή, σήμερα είναι καταγεγραμμένα σε παρτιτούρες. Πολλοί αμφισβητούν τη σκοπιμότητα της καταγραφής παραδοσιακών τραγουδιών σε πεντάγραμμο, υποστηρίζοντας ότι μια παρτιτούρα δεν μπορεί να αποτυπώσει και να αποδώσει το ύφος και τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε κομματιού. Πράγματι, η παραδοσιακή μουσική δεν έχει δημιουργό, είναι κτήμα ολόκληρου του λαού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανίζει παραλλαγές από τόπο σε τόπο και από εποχή σε εποχή· βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ικανότητες αυτοσχεδιασμού των μουσικών, και οι περισσότεροι παίζουν «με το αφτί» βάζοντας ο καθένας την προσωπική του πινελιά.

Η παρτιτούρα, λοιπόν, συνήθως χρησιμοποιείται απλώς ως μπούσουλας στην παραδοσιακή μουσική: οι μουσικοί την συμβουλεύονται για να πάρουν μια γενική κατεύθυνση, δεν περιορίζονται όμως σε αυτήν, παίζοντας πιο ελεύθερα.

Τα πράγματα είναι διclassical musicαφορετικά σε ό,τι αφορά την κλασική μουσική. Είτε εκτελείται από έναν σολίστ είτε από κάποιο μουσικό σύνολο ή ορχήστρα, η κλασική μουσική δεν αποτελεί αυτοσχεδιαστικό μουσικό είδος· αντιθέτως, η αρτιότητα του αποτελέσματος στηρίζεται απολύτως στον άψογο συγχρονισμό και συντονισμό, στην πιστή απόδοση του μουσικού έργου. Η παρτιτούρα, επομένως, είναι απαραίτητη, καθώς χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσαν να αποδοθούν τα πολυσύνθετα έργα μεγάλων δημιουργών της κλασικής μουσικής, όπως του Μπετόβεν, του Μπαχ, του Σοπέν.

Σήμερα, τόσο στο διαδίκτυο όσο και σε ειδικές αρχειοθήκες, μπορεί κανείς να βρει χιλιάδες παρτιτούρες για όλα τα είδη μουσικής. Παραδοσιακά τραγούδια από όλη την Ελλάδα, καθώς και έργα ξένων και Ελλήνων (π.χ. Μανώλης Καλομοίρης, Αλέξης Αγραφιώτης, Γιώργος Αρκομάνης, κ.α.) δημιουργών κλασικής μουσικής, έχουν καταγραφεί σε παρτιτούρες, οι περισσότερες εκ των οποίων μάλιστα έχουν πια ψηφιοποιηθεί και απαντώνται σε ηλεκτρονική μορφή. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι οι παρτιτούρες τόσο των παραδοσιακών τραγουδιών όσο και των κλασσικών συνθέσεων διατίθενται δωρεάν στο κοινό, δεδομένου ότι δεν υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα και ως δημιούργημα ανήκουν στον λαό.

Read More

Η Σχολή Μουσικής του Πανεπιστημίου Mahidol στην Ελλάδα

Στις 22-28 Ιουνίου 2015, διοργανώθηκε στην Κέρκυρα το 3ο Θερινό Ινστιτούτο Πιάνου, υπό την αιγίδα του Piano Plus Festival και Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Στόχος του Ινστιτούτου είναι να αποτελέσει μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ καλλιτεχνών, φοιτητών, και πιανιστών από ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντάς τους έτσι να ανταλλάξουν εμπειρίες και γνώσεις. Στο πλαίσιο του Ινστιτούτου διοργανώθηκαν, όπως κάθε χρόνο, ιδιαίτερα μαθήματα και σεμινάρια, ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκπαιδευτικές εκδρομές, αλλά και συναυλίες προσκεκλημένων καλλιτεχνών.

Στη διοργάνωση συμμετείχε ως προσκεκλημένη και η Δρ. Eri Nakagawa από το Κολλέγιο Μουσικής του Πανεπιστημίου Mahidol στην Ταϊλάνδη. Η Δρ. Nakagawa, συνοδευόμενη από 4 φοιτητές του Κολλεγίου Μουσικής, παρουσίασε στην Ιόνιο Ακαδημία ρεσιτάλ πιάνου, το οποίο παρακολούθησαν Έλληνες και ξένοι σπουδαστές και καθηγητές. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κολλέγιο Μουσικής του Πανεπιστημίου Mahidol θεωρείται εξέχον εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ταϊλάνδης, και ο μόνος άρτιος ερευνητικός φορέας στη Νοτιοανατολική Ασία σε ό,τι αφορά τους σημαντικότερους τομείς των μουσικών σπουδών. Παράλληλα, είναι μία από τις ελάχιστες μουσικές σχολές της χώρας που διαθέτουν επαγγελματική ορχήστρα – τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Ταϊλάνδης.

Την παράσταση της Δρ. Nakagawa και των φοιτητών της παρακολούθησε και ο πρέσβης της Ταϊλάνδης στην Ελλάδα, κύριος Joompol Manaschuang.

Μετά το τέλος του Θερινού Ινστιτούτου Πιάνου στο νησί της Κέρκυρας, η Δρ. Nakagawa και οι φοAssociation of Southeast Asian Nationsιτητές της έδωσαν επίσης συναυλία στο Αττικό Ωδείο Αθηνών, ολοκληρώνοντας έτσι την περιοδεία τους στην Ελλάδα. Παρουσίασαν κλασσικά έργα του δυτικού πολιτισμού, ένα ταϊλανδέζικο παραδοσιακό κομμάτι, καθώς και κάποιες συνθέσεις της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλιά της Ταϊλάνδης. Η συναυλία στέφθηκε με επιτυχία, καθώς οι πιανίστες έλαβαν τις επευφημίες και το χειροκρότημα του κοινού, στο οποίο περιλαμβάνονταν μέλη του Διπλωματικού Σώματος στην Αθήνα, οι πρέσβεις των κρατών της Ένωσης Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), αλλά και πολλοί καθηγητές και σπουδαστές διαφόρων μουσικών σχολών.

Το φιλόμουσο κοινό αναμένει με ανυπομονησία την επόμενη εμφάνιση της Δρ. Eri Nakagawa, η οποία έχει επισκεφθεί τη χώρα μας αρκετές φορές στο παρελθόν.

Read More

Το Μουσικό Θέατρο του σχολείου Greece Athena High School

Το Athena High School είναι δημόσιο λύκειο που ανήκει στο Greece Central School District (Κεντρική Σχολική Περιφέρεια της πόλης Γκρις στη Νέα Υόρκη), και βρίσκεται στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης.

Ένα από τα γνωστικά πεδία στα οποία επικεντρώνεται το σχολείο είναι και αυτό της μουσικής. Όλοι οι μαθητές πρέπει να ολοκληρώσουν τουλάχιστον έναν κύκλο μαθημάτων στον τομέα των εικαστικών τεχνών ή της μουσικής. Προσφέρονται διάφορα μαθήματα, όπως συμμετοχή σε μουσικά σύνολα, Θεωρία της Μουσικής, η Μουσική στη Ζωή μας, κ.α. Στόχος των μαθημάτων αυτών είναι οι μαθητές να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν τα καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και πνευματικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα να εκφράσουν και να καλλιεργήσουν τα προσωπικά καλλιτεχνικά ταλέντα τους.

Το Σχολείο παρουσιάζει σημαντικότατη καλλιτεχνική δραστηριότητα, διοργανώνοντας ποικίλες εκδηλώσεις και παραστάσεις. Το Greece Athena Performing Arts Center (Κέντρο Τεχνών του Θεάματος) είναι κομμάτι του σχολείου, και αποτελεί χώρο παραστάσεων ο οποίος βρίσκεται μάλιστα σε στάδιο ανακατασκευής. Το Κέντρο τηρεί όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές (ακουστική, συστήματα φωτισμού, εξώστες, χώρος καθήμενων), ώστε να παράσχει στους θεατές άρτιες μουσικοθεατρικές παραστάσεις.

Το Σχολείο φημίζεται κυρίως για το Μουσικό Θέατρό του, το οποίο έχει ανεβάσει πολλές και επιτυχημένες παραστάσεις. Η πιο πρόσφατη ήταν το «Thoroughly Modern Millie», οι παραστάσεις του οποίου παρουσιάστηκαν τον Μάρτιο του 2016 στο Greece Olympia Auditorium. Πρόκειται για μιούζικαλ που βασίζεται στην ομώνυμη ταινία του 1967, και αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας από την επαρχία, που μετακομίζει στη Νέα Υόρκη με σκοπό να βρει την επιτυχία.

Κατά το παρελθόν, τthe musical «Miss Saigon»ο Σχολείο έχει παρουσιάσει αρκετές ακόμη παραστάσεις. Το 2014, ανέβασε το μιούζικαλ «Miss Saigon», βασισμένο στη διάσημη όπερα του Πουτσίνι «Madame Butterfly». Το μιούζικαλ περιγράφει την καταδικασμένη σχέση μιας γυναίκας από το Βιετνάμ με έναν Αμερικανό άνδρα. Έναν χρόνο πριν, το 2013, το Σχολείο παρουσίασε το «Legally Blonde», ένα μιούζικαλ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα, αλλά και την ταινία του 2001. Το έργο μιλά για ένα κορίτσι στην εφηβεία που αποφασίζει να μπει στη νομική, έχοντας όμως ένα κάπως… διαφορετικό υπόβαθρο.

Το Athena High School έχει, λοιπόν, επιδείξει αξιόλογο έργο στον τομέα του μουσικού θεάτρου, με γνώμονα πάντα την καλλιτεχνική παιδεία και εξέλιξη των μαθητών του.

Read More

Ρεμπέτες-ραψωδοί και ορχηστρικά ρεμπέτικα

Το ρεμπέτικο άνθισε στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα (1900-1950). Εκπροσωπήθηκε από δύο κυρίως μουσικές σχολές. Από τη μία πλευρά, υπήρχε η σμυρναίικη σχολή με τα βιολιά, τα σαντούρια και τα ούτια. Κύριοι εκφραστές της ο Βαγγέλης Παπάζογλου και ο Παναγιώτης Τούντας. Από την άλλη, ήταν η πειραιώτικη σχολή που εισήγαγε τα μπουζούκια και τους μπαγλαμάδες, και αναπτύχθηκε από τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή, τον Γιώργο Μπάτη, και άλλους.

Οι αυθεντικοί ρεμπέτες, ωσάν άλλοι ραψωδοί, αυτοσχεδίαζαν απαγγέλοντας στίχους για διάφορα θέματα όπως η παρανομία και τα ναρκωτικά, ο έρωτας και η θλίψη, η εργατιά και η ξενιτιά. Τα ρεμπέτικα τραγούδια ήταν συνήθως γραμμένα από ερασιτέχνες μουσικούς που δεν γνώριζαν το πεντάγραμμο και τις νότες (χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν υπήρχαν και άριστοι δεξιοτέχνες μουσικοί και τραγουδιστές), και μεταδίδονταν από στόμα σε στόμα – κάτι σαν τις ομηρικές ραψωδίες. Διάφοροι μελετητές και μουσικολόγοι, εξάλλου, εντοπίζουν κοινά καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά ανάμεσα στους ραψωδούς της αρχαιότητας, στους τροβαδούρους του μεσαίωνα, στους περιπλανώμενους τσιγγάνους μελωδούς, στους ασίκηδες της Ανατολίας, και στους Έλληνες ρεμπέτες.

Εκτός, βέβαια, από τα ρεμπέτικα που αφηγούνταν με στίχους τους πόνους, τα βάσανα και τα συναισθήματα των δημιουργών τους, πολλά ήταν και τα οργανικά ρεμπέτικα κομμάτια –αυτά δηλαδή που ήταν αμιγώς ορχηστρικά, και δεν συνοδεύονταν από τη φωνή κάποιου τραγουδιστή. Παρακάτω παραθέτουμε μερικά παραδείγματα:

  • ΣSolo Serbian - Vassilis Tsitsanisόλο σέρβικο – Βασίλης Τσιτσάνης
  • Σόλο Μακρυδάκης – Στέλιος Μακρυδάκης
  • Σόλο Μινόρε – Ανέστος Αθανασίου
  • Μπέμπης Lament – Δημήτρης (Μπέμπης) Στεργίου
  • Ταξίμι Ζεϊμπέκικο – Μάρκος Βαμβακάρης
  • Ταξίμι Μπουζούκι – Σταύρος Τζουανάκος
  • Ο Χορός των Αγγέλων – Δημήτρης Χιονάς

Τα ορχηστρικά αυτά ρεμπέτικα βασίζονταν στη δεξιοτεχνία και τις ικανότητες των μουσικών για να μεταδώσουν το συναίσθημα και το μήνυμα του κομματιού. Διάφοροι οργανοπαίχτες –μπουζουξήδες, βιολιτζήδες, ακορντεονίστες– επιδίδονταν σε περίτεχνα ταξίμια, αυτοσχεδιάζοντας και δίνοντας στη μελωδία τον δικό τους ρυθμό και το δικό τους στίγμα.

Όποια κι αν ήταν η μορφή του –μουρμούρικα, γιαλάδικα, αμανετζίδικα, σμυρναίικα, αρχοντορεμπέτικα–, το ρεμπέτικο τραγούδι αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, μένοντας ανεξίτηλο στον χρόνο.

Read More

Μουσική και μουσικά όργανα της Αρχαίας Ελλάδας

Στην Αρχαία Ελλάδα, η μουσική αποτελούσε σημαντικότατο κομμάτι του πολιτισμού, η δε μουσική παιδεία θεωρείτο ένδειξη πνευματικής καλλιέργειας και υψηλού μορφωτικού επιπέδου.

Όπως συμβαίνει και σήμερα, η μουσική ήταν παρούσα σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής ζωής των Αρχαίων Ελλήνων, από τις χαρές και τις λύπες μέχρι τις σπουδαίες πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.

Πληροφορίες για τα μουσικά όργανα που υπήρχαν και χρησιμοποιούνταν την εποχή εκείνη αντλούμε από έργα συγγραφέων και ιστορικών, αγγειογραφίες, τοιχογραφίες, αγάλματα και ψηφιδωτά. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές και μαρτυρίες, τα μουσικά όργανα ήταν τα εξής:

Χορδόφωνα ή έγχορδα

  • Λύρα: ονομαζόταν και «χέλυς», καθώς κατασκευαζόταν από όστρακο χελώνας, ενώ έμοιαζε μLyreε μικρή άρπα. Συνόδευε ποικίλες εκδηλώσεις, όπως συμπόσια και χορούς.
  • Κιθάρα: είχε συνήθως επτά χορδές, και παιζόταν με τη χρήση του «πλήκτρου». Την χρησιμοποιούσαν οι κιθαρωδοί για την απαγγελία ωδών, ραψωδιών και λυρικής ποίησης.
  • Βάρβιτος: ήταν παραλλαγή της λύρας, με διαφορετικό όμως σχήμα, και άρα μήκος χορδών. Χρησιμοποιείτο από τους βαρβιτιστές και βαρβιτωδούς σε πάσης φύσεως γλέντια και συμπόσια.
  • Φόρμιγξ: ήταν παραλλαγή της κιθάρας, με τέσσερις όμως χορδές. Κατά την ομηρική εποχή, συνόδευε κυρίως τα τραγούδια των ραψωδών.

Αερόφωνα ή πνευστά

  • Αυλός: εμφανίστηκε με διάφορες μορφές, και αποτελεί το σημαντικότερο πνευστό όργανο. Χρησιμοποιείτο σε όλες τις εορταστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, σε παιάνες, πολεμικά εμβατήρια, κ.α.
  • Σύριγξ: ονομάζεται και Αυλός του Πανός. Αποτελείτο από καλαμένιους σωλήνες συνδεδεμένους μεταξύ τους, και ήταν το μουσικό όργανο των βοσκών.
  • Ύδραυλις: θεωρείται πρόγονος του εκκλησιαστικού οργάνου. Από κατασκευαστικής άποψης, έμοιαζε πολύ με μεγάλη σύριγγα.

Μεμβρανόφωνα και ιδιόφωνα ή κρουστά

  • Τύμπανο: παιζόταν ως επί το πλείστον από γυναίκες, και χρησιμοποιείτο σε τελετές και λατρευτικές εκδηλώσεις.
  • Κρόταλα: παίζονταν επίσης κυρίως από γυναίκες, και σκοπός τους ήταν η τήρηση του ρυθμού.
  • Κύμβαλα: όπως και τα υπόλοιπα κρουστά, χρησιμοποιούνταν για την τήρηση του ρυθμού, κυρίως κατά τους διονυσιακούς εορτασμούς.
  • Σείστρο: ρόλος του ήταν επίσης η τήρηση του ρυθμού.

Μολονότι η αρχαιοελληνική μουσική συνιστά έναν τομέα που χρήζει περαιτέρω έρευνας, ορισμένοι μελετητές και ιστορικοί έχουν κατορθώσει να αναπαράγουν με μεγάλη πιστότητα μελωδίες και μουσικά όργανα της εποχής εκείνης, δίνοντάς μας έτσι ένα αρκετά κατατοπιστικό δείγμα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού.

Read More

Τα καλύτερα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής: συρτάκι, ο δημοφιλέστερος χορός της Ελλάδας

Καλαματιανό, τσάμικο, καραγκούνα, πεντοζάλης, μπάλος, ζωναράδικος… Η Ελλάδα διαθέτει πλούσια μουσική παράδοση, με κάθε τόπο και γωνιά της χώρας να έχει τους δικούς του ιδιαίτερους ρυθμούς και χορούς, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία και την ιστορία των κατοίκων του.

Τα παραδοσιακά τραγούδια συντροφεύουν τον ελληνικό λαό σε ποικίλες περιστάσεις της ζωής του, και το σίγουρο είναι πως δεν λείπουν από κανένα ευτυχές γεγονός: γάμοι, γλέντια και εορτασμοί δεν νοούνται χωρίς τα πολυαγαπημένα δημοτικά τραγούδια που τα ξέρουν και τα τραγουδούν όλες οι γενιές. Ας δούμε παρακάτω μια (σίγουρα μικρή!) λίστα μερικών πολύ δημοφιλών τέτοιων τραγουδιών:

  • Δε σε θέλω πια (Σμύρνη)
  • Αρμενάκι (Κυκλάδες)
  • Έχε γεια καημένε κόσμε (Ρούμελη)
  • Έχε γεια Παναγιά (Ανατολική Θράκη)
  • Μήλο μου κόκκινο (Μακεδονία)
  • Σαράντα Παλληκάρια (Πελοπόννησος)
  • Τι σε μέλλει εσένανε (Σμύρνη)
  • Το λουλουδάκι του μπαξέ (Κυκλάδες)
  • Παιδιά της Σαμαρίνας
  • Βασιλικός θα γίνω (Ήπειρος)
  • Ντάρι ντάρι (Κυκλάδες)
  • Ευβοιώτισσα (Κυκλάδες)
  • Γιάννη μου το μαντήλι σου (Ήπειρος)
  • Το φεγγάρι κάνει βόλτα
  • Ιτιά (Ρούμελη)
  • Τι ‘θελα και σ’ αγαπούσα (Μακεδονία)
  • Χορέψετε χορέψετε (Δωδεκάνησα)
  • Στην Πάρο και στη Νάξο (Κυκλάδες)
  • Ματζουράνα (Πελοπόννησος)
  • Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί (Πελοπόννησος)

Ξεχωριστή μνεία πρέπει να γίνει στο συρτάκι το οποίο, αν και δεν είναι παραδοσιακό τραγούδι όπως τα παραπάνω, είναι επίσης πολύ δημοφιλές και χορεύεται πάντα με τον ίδιο ενθουThe Sirtakiσιασμό από μικρούς και μεγάλους. Το συρτάκι είναι αρκετά νέος χορός, αφού χορογραφήθηκε το 1964 για την πασίγνωστη κινηματογραφική ταινία «Ζορμπάς ο Έλληνας» με τον Άντονι Κουίν. Συνδυάζοντας βήματα του συρτού και του χασαποσέρβικου, ο ολοένα και πιο γρήγορος ρυθμός του ξεσηκώνει ακόμη και τους πιο… ακατάδεκτους! Το συρτάκι έχει καταφέρει, μάλιστα, να ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας, αφού σήμερα είναι ένας από τους διασημότερους χορούς παγκοσμίως. Άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο έχουν μάθει τα βήματά του και, στο άκουσμά του, φέρνουν στον νου τους εικόνες ελληνικές… θάλασσα, ταβερνούλες, ούζο και ψαρικά: ποιος δεν σκέφτεται όλα αυτά όταν ακούει την οικεία πια εισαγωγή του κομματιού;

Read More